Het is weer die tijd in het jaar dat het vroeg donker wordt, de straten feestelijk verlicht zijn en je hier en daar al gezellige kerstmuziek hoort. We gaan richting het einde van het jaar en in gedachten maken we voorzichtig ruimte voor nieuwe voornemens. Het is ook het moment om even stil te staan, terug te kijken en vooruit te blikken.
Zelf kan ik in deze periode intens van kleine momenten genieten. De mensen om me heen zijn, over het algemeen, vrolijk. Ik hoor kinderen lachen, zie veel lekkers in de etalages, de kale bomen met daarachter de wolken en een lucht die met de minuut van kleur lijkt te veranderen. De geur van glühwein hangt in de straten. Zelfs de kou heeft iets moois; kleurige mutsen en sjaals, mensen die elkaar stevig vasthouden.
En dan komt het besef dat er ook mensen zijn die níét in dit beeld staan, omdat we ze niet zien. Mensen die niet naar buiten gaan, niemand hebben om samen naar etalages te kijken, geen reden hebben om te lachen, niemand die hun hand vasthoudt. Mensen zonder warme muts of sjaal, of zonder de moed om omhoog te kijken naar die bijzondere luchten.
Soms wens ik dat ik Kerstman kon zijn, niet alleen voor één dag maar 365 dagen per jaar. Met een beetje toverpoeder om de wereld mooier te maken en ieders dromen uit te laten komen. Maar dan realiseer ik me dat ik niet de hele wereld kan verbeteren, maar, als teamleider van LerenWerkt, wel een stukje. Bij LerenWerkt draait alles om het creëren van kansen voor een mooie toekomst. Het afgelopen jaar hebben we samen veel stappen gezet om mensen dichter bij werk en ontwikkeling te brengen. Daar ben ik trots op.
Laten we samen blijven bouwen aan kansen voor iedereen.
Fijne Kerst allemaal!
Roelie Buter-Procopiou
Teamleider LerenWerkt
